Είσοδος στο blog

Σας καλωσορίζουμε στο ιστολόγιο του σχολείου μας

Η ώρα στον κόσμο

Αναζήτηση

Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2012

26 Οκτωβρίου: 55 χρόνια από το θάνατο του Νίκου Καζαντζάκη

Ο διάσημος μυθιστοριογράφος, ποιητής και θεατρικός συγγραφέας Νίκος Καζαντζάκης             αναγνωρίζεται ως ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Έλληνες λογοτέχνες και ως ο περισσότερο μεταφρασμένος παγκοσμίως. Έγινε ακόμα γνωστότερος μέσω της κινηματογραφικής απόδοσης των έργων του Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται, Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά και Ο Τελευταίος Πειρασμός.
Ο Νίκος Καζαντζάκης γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης στις 18 Φεβρουαρίου του 1883, εποχή κατά την οποία το νησί αποτελούσε ακόμα μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ήταν γιος του εμπόρου γεωργικών προϊόντων και κρασιού, Μιχάλη Καζαντζάκη και της Μαρίας  και είχε δύο αδελφές. Στο Ηράκλειο έβγαλε το γυμνάσιο και το 1902 πήγε στην Αθήνα, όπου ξεκίνησε νομικές σπουδές. Εμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα το 1906 δημοσιεύοντας το δοκίμιο Η Αρρώστια του Αιώνος και το πρώτο του μυθιστόρημα Όφις και Kρίνο (με το ψευδώνυμο Κάρμα Νιρβάμη). Τον επόμενο χρόνο ξεκίνησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι. Παράλληλα, σημαντική επίδραση στον Καζαντζάκη είχαν οι διαλέξεις του Ανρί Μπεργκσόν, τις οποίες παρακολουθούσε. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα, δημοσίευσε αρκετές κριτικές μελέτες σε διάφορα περιοδικά. Το 1910 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα. Το 1911 παντρεύτηκε τη Γαλάτεια Αλεξίου, στην εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου, στο νεκροταφείο Ηρακλείου, κι αυτό γιατί φοβόταν τον πατέρα του, που δεν ήθελε για νύφη τη Γαλάτεια. Στον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο, το 1912, κατατάχτηκε εθελοντής, αποσπασμένος στο γραφείο του πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου. Στη συνέχεια, πρωτοστάτησε στην κίνηση για την ίδρυση του Εκπαιδευτικού Ομίλου, μέσω του οποίου συνδέθηκε φιλικά, το 1914, με τον ποιητή Άγγελο Σικελιανό. Μαζί ταξίδεψαν στο Άγιον Όρος, όπου διέμειναν περίπου σαράντα ημέρες, ενώ περιηγήθηκαν και σε πολλά ακόμα μέρη της Ελλάδας. Την περίοδο αυτή ήρθε σε επαφή και με το έργο του Δάντη, τον οποίο ο ίδιος χαρακτηρίζει στα ημερολόγιά του ως έναν από τους δασκάλους του, μαζί με τον Όμηρο και τον Μπεργκσόν. Το 1915 άρχισε μια επιχείρηση ξυλείας, που απέτυχε, στο Άγιο Όρος, μαζί με τον Ιωάννη Σκορδίλη.

Το 1919 ο Ελευθέριος Βενιζέλος διόρισε τον Καζαντζάκη Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Περιθάλψεως με αποστολή τον επαναπατρισμό Ελλήνων από την περιοχή του Καυκάσου. Οι εμπειρίες που αποκόμισε αξιοποιήθηκαν αργότερα στο μυθιστόρημα του Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται. Τον επόμενο χρόνο, μετά την ήττα του κόμματος των Φιλελευθέρων, ο Καζαντζάκης αποχώρησε από το Υπουργείο Περιθάλψεως και πραγματοποίησε αρκετά ταξίδια στην Ευρώπη. Το 1922 επισκέφτηκε τη Βιέννη, όπου ήρθε σε επαφή με το έργο του Φρόιντ και τις βουδιστικές γραφές. Επισκέφτηκε ακόμα τη Γερμανία, ενώ το 1924 έμεινε για τρεις μήνες στην Ιταλία. Την περίοδο 1923-1926 πραγματοποίησε επίσης αρκετά δημοσιογραφικά ταξίδια στη Σοβιετική Ένωση, την Παλαιστίνη, την Κύπρο και την Ισπανία, όπου του παραχώρησε συνέντευξη ο δικτάτορας Πρίμο ντε Ριβέρα. Τον Οκτώβριο του 1926 πήγε στη Ρώμη και πήρε συνέντευξη από τον Μπενίτο Μουσολίνι. Επίσης, εργάστηκε ως ανταποκριτής των εφημερίδων Ελεύθερος Τύπος και Η Καθημερινή. Είχε, βέβαια, γνωριστεί με την Ελένη Σαμίου, το 1924, - το διαζύγιο με την Γαλάτεια εκδόθηκε το 1926 - με την οποία έζησε 21 χρόνια χωρίς γάμο. Παντρεύτηκαν το 1945 κι αυτό γιατί με τον καλό του φίλο, τον Άγγελο Σικελιανό και τη δεύτερη γυναίκα του, θα πήγαιναν στις ΗΠΑ. Τον Αύγουστο του 1924, ο Καζαντζάκης φυλακίστηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης, επειδή είχε αναλάβει την πνευματική ηγεσία μιας κομμουνιστικής οργάνωσης δυσαρεστημένων προσφύγων. 

Τον Μάιο του 1927 απομονώθηκε στην Αίγινα με σκοπό την ολοκλήρωση της Οδύσσειας. Τον ίδιο χρόνο ξεκίνησε την ανθολογία των ταξιδιωτικών του άρθρων για την έκδοση του πρώτου τόμου του Ταξιδεύοντας, ενώ το περιοδικό Αναγέννηση, του Δημήτρη Γληνού  δημοσίευσε την Aσκητική, το φιλοσοφικό του έργο. Τον Οκτώβριο του 1927, ο Καζαντζάκης φεύγει για τη Μόσχα προσκαλεσμένος από την κυβέρνηση της Σοβιετικής Ένωσης, για να πάρει μέρος στις γιορτές για τα δεκάχρονα της Οκτωβριανής Επανάστασης. Εκεί γνωρίστηκε με τον Ελληνορουμάνο λογοτέχνη Παναΐτ Ιστράτι, μαζί με τον οποίον επέστρεψε στην Ελλάδα. Τον Ιανουάριο του 1928 στο θέατρο «Αλάμπρα», στην Αθήνα, μιλάνε εξυμνώντας τη Σοβιετική Ένωση, ο Καζαντζάκης και ο Ιστράτι. Στο τέλος της ομιλίας έγινε και διαδήλωση. Τόσο ο Καζαντζάκης όσο και ο συνδιοργανωτής της εκδήλωσης Δημήτρης Γληνός διώχθηκαν δικαστικά. Η δίκη ορίσθηκε στις 3 Απριλίου, αναβλήθηκε μερικές φορές και δεν έγινε ποτέ. Τον Απρίλιο, ο Καζαντζάκης, ξαναβρέθηκε στη Ρωσία, όπου ολοκλήρωσε ένα κινηματογραφικό σενάριο με θέμα τη Ρωσική Επανάσταση. Τον Μάιο του 1929 απομονώθηκε σε ένα αγρόκτημα στην Τσεχοσλοβακία, όπου ολοκλήρωσε στα γαλλικά τα μυθιστορήματα Toda-Raba (μετονομασία του αρχικού τίτλου Moscou a crie) και Kapetan Elia. Τα έργα αυτά εντάσσονταν στην προσπάθεια του Καζαντζάκη να καταξιωθεί διεθνώς ως συγγραφέας. Η γαλλική έκδοση του μυθιστορήματος Toda-Raba έγινε με το ψευδώνυμο Νικολάι Καζάν.

Το 1930 θα δικαζόταν, πάλι, ο Καζαντζάκης για αθεϊσμό, για την «Ασκητική». Η δίκη ορίσθηκε για τις 10 Ιουνίου, αλλά κι αυτή δεν έγινε ποτέ.

To 1931 επέστρεψε στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε εκ νέου στην Αίγινα, όπου ανέλαβε τη συγγραφή ενός γαλλοελληνικού λεξικού. Mετέφρασε ακόμα τη Θεία Κωμωδία του Δάντη. Επίσης, έγραψε ένα μέρος των ωδών, που τα ονόμασε "κάντα". Αυτά ενσωματώθηκαν, αργότερα, σ' έναν τόμο με τον τίτλο Τερτσίνες (1960. Αργότερα, ταξίδεψε στην Ισπανία ξεκινώντας παράλληλα τη μετάφραση έργων Ισπανών ποιητών. Το 1935 πραγματοποίησε ταξίδι στην Ιαπωνία και την Κίνα εμπλουτίζοντας τα ταξιδιωτικά του κείμενα. Το 1938 ολοκλήρωσε την Οδύσσεια, ένα επικό ποίημα στα πρότυπα της Οδύσσειας του Ομήρου, αποτελούμενο από συνολικά 33.333 στίχους και 24 ραψωδίες. Η «Οδύσσεια» είχε φτάσει τους 42.000 στίχους. Αφαίρεσε, όμως, μερικές χιλιάδες ο Καζαντζάκης, γιατί θεωρούσε γούρικο αριθμό το 3. Για το έργο αυτό ο Καζαντζάκης εργαζόταν για δεκατρία χρόνια και πριν την τελική του μορφή προηγήθηκαν οκτώ αναθεωρημένες γραφές. Η πρώτη αυτοέκδοση της «Οδύσσειας» έγινε στην Αθήνα τον Οκτώβρη του 1938 με χρήματα της Αμερικανίδας Joe MacLeod. Το ίδιο διάστημα, πλήθος κειμένων του δημοσιεύτηκαν σε εφημερίδες ή περιοδικά, ενώ το μυθιστόρημά του Ο Βραχόκηπος, που το είχε γράψει στα Γαλλικά, εκδόθηκε στην Ολλανδία και τη Χιλή. Κατά την περίοδο της κατοχής, συνεργάστηκε με τον Ιωάννη Κακριδή για την μετάφραση της Ιλιάδας. Το 1943 ολοκλήρωσε το γράψιμο του μυθιστορήματός του «Ο βίος και η πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά».

Μετά την αποχώρηση των Γερμανών, δραστηριοποιήθηκε έντονα στην ελληνική πολιτική ζωή, αναλαμβάνοντας την προεδρία της Σοσιαλιστικής Εργατικής Κίνησης, ενώ διετέλεσε και υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου της κυβέρνησης του Σοφούλη από τις 26 Νοεμβρίου του 1945 έως τις 11 Ιανουαρίου του 1946. Παραιτήθηκε από το αξίωμά του μετά από την ένωση των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων. Το Μάρτιο του 1945 προσπαθεί να πάρει μια θέση στην Ακαδημία της Αθήνας, αλλά αποτυγχάνει για δύο ψήφους. Τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου παντρεύεται την Ελένη Σαμίου, στον Άι - Γιώργη τον Καρύτση, με κουμπάρους τον Άγγελο και την Άννα Σικελιανού.

Το 1953 προσβλήθηκε από μία μόλυνση στο μάτι, γεγονός που τον υποχρέωσε να νοσηλευτεί αρχικά στην Ολλανδία και αργότερα στο Παρίσι. Τελικά έχασε την όρασή του από το δεξί μάτι. Ενώ ο Καζαντζάκης είχε επιστρέψει από την Αντίμπ στην Ελλάδα, η Ορθόδοξη Εκκλησία εκκινούσε τη δίωξή του. Κατηγορήθηκε ως ιερόσυλος, με βάση αποσπάσματα από τον Kαπετάν Mιχάλη και το σύνολο του περιεχομένου του Τελευταίου Πειρασμού (1953), έργο το οποίο δεν είχε ακόμη κυκλοφορήσει στην Ελλάδα. Το 1954 η Ιερά Σύνοδος με έγγραφό της ζητούσε από την κυβέρνηση την απαγόρευση των βιβλίων του Νίκου Καζαντζάκη. Ο ίδιος ο Καζαντζάκης, απαντώντας στις απειλές της εκκλησίας για τον αφορισμό του, έγραψε σε επιστολή του: «Μου δώσατε μια κατάρα, Άγιοι Πατέρες, σας δίνω μια ευχή: Σας εύχομαι να 'ναι η συνείδησή σας τόσο καθαρή όσο η δική μου και να 'στε τόσο ηθικοί και θρήσκοι όσο είμαι εγώ». Τελικά η Εκκλησία της Ελλάδος δεν τόλμησε να προχωρήσει στον αφορισμό του Νίκου Καζαντζάκη, καθώς ήταν αντίθετος σε κάτι τέτοιο ο οικουμενικός πατριάρχης Αθηναγόρας. Η Εκκλησία της Ελλάδας είναι αυτοκέφαλη και υπάγεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο μόνο δογματικά. Επομένως, για τις οποιεσδήποτε ποινές που θα επιβάλλει δε χρειάζεται την έγκριση του Πατριαρχείου. Βέβαια, τελικά δεν αφορίστηκε ο Καζαντζάκης, αλλά η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδας τον κατέκρινε και το όνομά του εξακολουθεί μέχρι και σήμερα να φέρει το στίγμα αυτό της εκκλησίας. Επίσης, ο Τελευταίος Πειρασμός καταγράφτηκε στον Κατάλογο των Απαγορευμένων Βιβλίων της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, το καταργηθέν πλέον Index Librorum Prohibitorum. Ο Καζαντζάκης απέστειλε τότε σχετικό τηλεγράφημα στην Επιτροπή του Index με τη φράση του χριστιανού απολογητή Τερτυλλιανού «Ad tuum, Domine, tribunal apello», δηλαδή «στο Δικαστήριό σου, Κύριε, κάνω έφεση». Ο «Ζορμπάς» του Καζαντζάκη, εκδόθηκε στο Παρίσι το 1947 και με την επανέκδοση του, το 1954, βραβεύτηκε, ως το καλύτερο ξένο βιβλίο της χρονιάς. Το 1955, ο συγγραφέας μαζί με τον Κακριδή αυτοχρηματοδότησαν την έκδοση της μετάφρασης της Ιλιάδας, ενώ την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε τελικά στην Ελλάδα ο Τελευταίος Πειρασμός. Τον επόμενο χρόνο, τιμήθηκε με το Βραβείο Ειρήνης στη Βιέννη, ένα βραβείο το οποίο προερχόταν από το σύνολο των τότε Σοσιαλιστικών χωρών. Καθώς μια από αυτές ήταν η Κίνα επιχείρησε δεύτερο ταξίδι εκεί τον Ιούνιο του 1957, προσκεκλημένος της κινεζικής κυβέρνησης. Επέστρεψε με κλονισμένη την υγεία του προσβληθείς από λευχαιμία. Νοσηλεύτηκε στην Κοπεγχάγη της Δανίας και το Φράιμπουργκ (Freiburg im Breisgau) της Γερμανίας, όπου τελικά κατέληξε στις 26 Οκτωβρίου του 1957 σε ηλικία 74 ετών. Εντούτοις, σύμφωνα με άλλες μαρτυρίες, η λευχαιμία εμφανίστηκε στον Καζαντζάκη κατά το χειμώνα του 1938, 19 χρόνια πριν απ' το τέλος του, το οποίο αποδίδεται σε βαριάς μορφής ασιατική γρίπη. Η σορός του μεταφέρθηκε στο στρατιωτικό αεροδρόμιο της Ελευσίνας. Η Ελένη Καζαντζάκη ζήτησε από την Εκκλησία της Ελλάδος να τεθεί η σορός του σε λαϊκό προσκύνημα, επιθυμία την οποία ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος, Θεόκλητος απέρριψε. Έτσι, η σορός του συγγραφέα μεταφέρθηκε στο Ηράκλειο. Έπειτα από μεγάλη λειτουργία στον Ναό του Αγίου Μηνά, παρουσία του Αρχιεπισκόπου Κρήτης Ευγενίου και 17 ακόμη ιερέων, έγινε η ταφή του Νίκου Καζαντζάκη, στην οποία όμως εκείνοι δεν συμμετείχαν κατόπιν απαγόρευσης του Αρχιεπισκόπου. Η ταφή έγινε στην ντάπια Μαρτινέγκο, πάνω στα Βενετσάνικα τείχη. Τη σορό συνόδευσαν ο τότε υπουργός Παιδείας Αχιλλέας Γεροκωστόπουλος και ο ιερέας Σταύρος Καρπαθιωτάκης, ο οποίος αργότερα τιμωρήθηκε.

Στον τάφο του Νίκου Καζαντζάκη χαράχθηκε, όπως το θέλησε ο ίδιος, η επιγραφή: Δεν ελπίζω τίποτα, δε φοβούμαι τίποτα, είμαι λέφτερος.

Τρεις φορές προτάθηκε ο Καζαντζάκης για το Βραβείο Νόμπελ. Την πρώτη απ' την Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών, που τον έχει Πρόεδρο, έχοντας συνυποψήφιό του τον Άγγελο Σικελιανό. Επίσης δυο φορές προτάθηκε, το 1952 και 1953, απ' τη Νορβηγική Εταιρεία Λογοτεχνών, ποτέ όμως απ' την Ακαδημία της Αθήνας. Τον επόμενο χρόνο διορίστηκε στην UNESCO με αποστολή την προώθηση μεταφράσεων κλασικών λογοτεχνικών έργων, με απώτερο στόχο τη γεφύρωση των διαφορετικών πολιτισμών. Παραιτήθηκε τελικά το 1948, προκειμένου να αφοσιωθεί στο λογοτεχνικό του έργο. Για τον σκοπό αυτό εγκαταστάθηκε στην Αντίμπ της Γαλλίας, όπου τα επόμενα χρόνια ακολούθησε μία ιδιαίτερα παραγωγική περίοδος, κατά την οποία ολοκλήρωσε το μεγαλύτερο μέρος του πεζογραφικού του έργου.

Πηγή: Βικιπαίδεια


DNA δεινοσαύρων: Μάλλον αδύνατο να ξαναγεννηθούν

Αν και φαίνεται πως το DNA διαρκεί περισσότερο από ό,τι πίστευαν ως τώρα οι επιστήμονες, θα είναι μάλλον αδύνατο να αναγεννηθεί το γενετικό υλικό των δεινοσαύρων, όπως κάποιοι ονειρεύονται. Μια νέα έρευνα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το «μόριο της ζωής» έχει ημι-ζωή τουλάχιστον 521 ετών. Η ημι-ζωή είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται για τη διάρκεια των ραδιενεργών στοιχείων στη φύση και τώρα επεκτείνεται και στη διάσημη διπλή έλικα του DNA.

Αυτό σημαίνει ότι μετά από 521 χρόνια, οι μισοί από τους χημικούς δεσμούς που συγκρατούν μεταξύ τους τα συστατικά (νουκλεοτίδια) σε ένα δείγμα μορίου DNA, θα έχουν πια καταστραφεί, μετά από άλλα 521 χρόνια θα έχουν διαλυθεί πάλι οι μισοί από τους επαναπομείναντες χημικούς δεσμούς κ.ο.κ.

Οι επιστήμονες υπολόγισαν ότι σε δείγμα DNA που έχει ληφθεί από ένα οστό, που διατηρήθηκε στην ιδανική θερμοκρασία των μείον πέντε βαθμών Κελσίου, θα έχουν καταστραφεί όλοι οι χημικοί δεσμοί μετά από 6,8 εκατομμύρια χρόνια το πολύ κι έτσι το DNA πια δεν θα υπάρχει. Όμως ήδη μετά από περίπου 1,5 εκατ. χρόνια, το DNA δεν θα διαβάζεται εξαιτίας των καταστροφών στο εσωτερικό του μορίου και της απώλειας των σχετικών γενετικών πληροφοριών.

Οι σχετικές εκτιμήσεις -που βασίστηκαν σε ανάλυση απολιθωμάτων από τη Νέα Ζηλανδία- έγιναν από παλαιογενετιστές με επικεφαλής τον Μόρτεν Άλεντοφτ του πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης στη Δανία και τον Μάικλ Μπουνς του πανεπιστημίου Μέρντοχ του Περθ της Αυστραλίας, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιολογίας της Βασιλικής Εταιρίας της Βρετανίας «Proceedings of Royal Society B», σύμφωνα με το «Nature» και το «New Scientist».

Μέχρι τώρα ουσιαστικά κανείς δεν ήξερε με βεβαιότητα για πόσο καιρό μπορούσε να διατηρηθεί ένα παλαιό γενετικό υλικό και να είναι αξιοποιήσιμο. Μετά τον θάνατο των κυττάρων, μια σειρά από ένζυμα αρχίζουν να αποσυνθέτουν τους χημικούς δεσμούς ανάμεσα στις βάσεις (νουκλεοτίδια) που αποτελούν τη «ραχοκοκαλιά» του μορίου του DNA, ενώ στη συνέχεια οι μικροοργανισμοί επιταχύνουν αυτή τη διαδικασία αποσύνθεσης. Μακροπρόθεσμα, οι αντιδράσεις του μορίου με το νερό ευθύνονται επίσης για την διάλυση του γενετικού υλικού.

Ο προσδιορισμός του ρυθμού με τον οποίο αποσυντίθεται το μόριο του DNA έχει αποδειχτεί ιδιαίτερα δύσκολος, επειδή είναι πολύ σπάνιο να βρεθούν μεγάλα διαχρονικά δείγματα απολιθωμάτων με ίχνη DNA, από όπου να προκύψουν οι αναγκαίες συγκρίσεις και να εξαχθούν συμπεράσματα για την ταχύτητα της αποσύνθεσης. Ο υπολογισμός περιπλέκεται επίσης από τις μεταβαλλόμενες συνθήκες του περιβάλλοντος, καθώς π.χ. οι διαφορετικές θερμοκρασίες, οι διαφορετικές ποσότητες μικροβίων σε μια περιοχή ή το διαφορετικό επίπεδο του οξυγόνου επηρεάζουν το ρυθμό της αποσύνθεσης.

Αυτή τη φορά, οι επιστήμονες εξέτασαν 158 απολιθώματα οστών, που περιείχαν DNA, από τρία εξαφανισμένων γιγάντιων πουλιών, των μόα. Τα οστά, ηλικίας 600 έως 8.000 ετών, είχαν βρεθεί σε τρεις διαφορετικές τοποθεσίες σε απόσταση πέντε χιλιομέτρων μεταξύ τους. Έτσι, οι ερευνητές ήσαν σε θέση να κάνουν διαχρονικές συγκρίσεις και υπό διαφορετικές περιβαλλοντικές συνθήκες, καταλήγοντας σε μια εκτίμηση για την ημι-ζωή του DNA της τάξης των 521 ετών (αφορά θερμοκρασία διατήρησης στους 13 βαθμούς Κελσίου). Για θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν, η ημι-ζωή του DNA, σύμφωνα με τους ερευνητές, μπορεί να φθάσει και τα 158.000 έτη, από όπου προκύπτει και η μέγιστη δυνατή διάρκεια ζωής των 6,8 εκατ. ετών για το μόριο της ζωής.

«Τα ευρήματά μας επιβεβαιώνουν την ευρέως διαδεδομένη υποψία ότι οι ισχυρισμοί για την ανακάλυψη DNA δεινοσαύρων και αρχαίων εντόμων παγιδευμένων σε κεχριμπάρι, είναι ανακριβείς», δήλωσε ο εξελικτικός βιολόγος Σίμον Χου του πανεπιστημίου του Σίδνεϊ. Υπενθυμίζεται ότι οι δεινόσαυροι εξαφανίστηκαν πριν από 65 εκατ. χρόνια, δηλαδή πολύ πριν το μέγιστο όριο ζωής των 6,8 εκατ. ετών για το DNA.
Προς το παρόν, το ρεκόρ ανάλυσης του αρχαιότερου αυθεντικού δείγματος DNA, από φυτά και έντομα, έχει ηλικία περίπου μισού εκατομμυρίου ετών. Πάντως άλλοι ερευνητές, όπως η Έβα-Μαρία Γκάιγκλ του Ινστιτούτου Ζακ Μονό του Παρισιού, εμφανίστηκαν επιφυλακτικοί κατά πόσο είναι σωστή η νέα εκτίμηση για την ημι-ζωή του DNA.

Πηγή: ΑΜΠΕ

Σάββατο, 20 Οκτωβρίου 2012

Κάπως έτσι θα δουλεύουν οι άνθρωποι το 2025


Ας φανταστούμε πώς θα ήταν ο κόσμος της εργασίας αν ο υπάλληλος δεν συναντούσε ποτέ τον διευθυντή του ή αν οι συνάδελφοι του υπαλλήλου ήταν ολογράμματα. Κι όμως. Μέσα σε λιγότερο από μια γενιά, θα μπορούσε να είναι ο κανόνας.

Η προοπτική της συνεργασίας με ανθρώπους τους οποίους δεν θα συναντήσουμε ποτέ και της επικοινωνίας με ψηφιακούς συναδέλφους είναι δύο πιθανά σενάρια τα οποία οραματίζονται κορυφαίοι στοχαστές, όσον αφορά το πώς θα εξελιχθούν οι χώροι εργασίας μέχρι το 2025.

Πρόσφατα δημοσιεύτηκε μια δειγματοληπτική έρευνα η οποία παρουσιάζει δραματικές αλλαγές στον εργασιακό χώρο, όπως τον γνωρίζουμε. Στην έρευνα συμμετείχαν ομάδες από το Imperial College του Λονδίνου, το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (MIT), το Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον, διάφορους διεθνείς ακαδημαϊκούς και την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου.

Σύμφωνα με την ομάδα εμπειρογνωμόνων, μέχρι το 2025 η τεχνολογία θα μας επιτρέψει να δημιουργήσουμε χώρους εργασίας από το πουθενά, χρησιμοποιώντας διαδραστικές επιφάνειες. Η ολογραφική τηλεδιάσκεψη και οι εικονικές δοκιμές έργων θα στείλουν τα καθιερωμένα πρότυπα του γραφείου στο καλάθι των αχρήστων. Τη θέση τους θα πάρουν πολλαπλές διαδραστικές επιφάνειες στο σπίτι ή κοινόχρηστοι κόμβοι εργασίας στους οποίους θα προβάλλονται τρισδιάστατες αναπαραστάσεις των εκάστοτε συναδέλφων με ένα μόνο άγγιγμα.

Το έργο Recompose του MIT Media Lab, αφορά το πώς μια φυσική επιφάνεια μπορεί να αλλάξει ανταποκρινόμενη σε χειρονομίες. Στο μέλλον, θα αναμορφώνουμε επιφάνειες χωρίς να τις αγγίζουμε, να αλληλεπιδρούμε με έγγραφα ή να δημιουργούμε αντικείμενα που μπορούν στη συνέχεια να εκτυπωθούν τρισδιάστατα. Εξαιτίας αυτών των αλλαγών, το εργατικό δυναμικό θα υποστεί μεγαλύτερη διασπορά. Οι εργαζόμενοι θα έχουν διαφορετικές δουλειές σε πολλές διαφορετικές περιοχές, δουλεύοντας για μικρότερες περιόδους σε έργα. Σε πολλές περιπτώσεις, οι άνθρωποι που δουλεύουν με αυτόν τον τρόπο δεν θα γνωρίζουν καν την ταυτότητα του άλλου.

Και δεν είναι μόνο οι εργαζόμενοι που θα πρέπει να ετοιμαστούν για αυτές τις αλλαγές. Ο αριθμός των θέσεων εργασίας εξ αποστάσεως που διαθέτει μια εταιρία, θα αυξηθεί κατά 50 τοις εκατό μέχρι το 2020, σύμφωνα με ξεχωριστή έρευνα από την PriceWaterhouseCoopers. Αυτά τα δεδομένα, με γνώμονα την πρόοδο, θα παραμερίσουν τα καθιερωμένα πρότυπα εργασίας.

Είναι μια τάση που είναι ήδη σε εξέλιξη. Από το επόμενο έτος θα υπάρξουν 1,2 δισεκατομμύρια συνδεδεμένες συσκευές ηλεκτρονικών ειδών ευρείας κατανάλωσης σε περισσότερα από 800 εκατομμύρια νοικοκυριά με ευρυζωνικές συνδέσεις σε παγκόσμιο επίπεδο, λέει η IBM.

Πολιτικές του στυλ «φέρτε τον δικό σας εξοπλισμό» γίνονται όλο και πιο δημοφιλείς καθώς οι λειτουργίες στις καταναλωτικές συσκευές επιτρέπουν και την επαγγελματική χρήση. Είναι λογικό ότι αν μπορείτε να έχετε μια συσκευή για προσωπική και επαγγελματική χρήση, δεν υπάρχει λόγος να χρησιμοποιείτε δύο ξεχωριστές συσκευές.

Με την πάροδο του χρόνου, η πανταχού παρούσα υπολογιστική δύναμη μέσω των δικτυωμένων τσιπ, που είναι ενσωματωμένα στα πάντα γύρω, μας θα μετατρέψει καθημερινά αντικείμενα, όπως τα γυαλιά ή τους φακούς επαφής σε πύλες προς εικονικούς χώρους εργασίας και συνεργατικά έργα. Με ένα κλείσιμο του ματιού θα μπορούμε να μεταφερόμαστε στην καρδιά του «γραφείου» μας.

Δεδομένου ότι το εύρος και η ικανότητα αυτών των συσκευών θα αυξάνεται, θα οδηγηθούμε σε μαζικές συνεργασίες. Λόγω της μεγαλύτερης συνδεσιμότητας και της τεράστιας διασποράς του εργατικού δυναμικού, θα μιμούμαστε το οργανωμένο «χάος» μιας αποικίας μυρμηγκιών ή μελισσών.

«Δεν υπάρχει λόγος να φοβάται κανείς», λέει ο Mads Thimmer, ιδρυτής του δανέζικου εργαστηρίου νέων τεχνολογιών. «Η ομορφιά της συνδεδεμένης στο διαδίκτυο κοινωνίας είναι ότι έχει κουμπί απενεργοποίησης. Γι’ αυτόν το λόγο είναι τόσο ελκυστική.» Η τεχνολογία θα είναι σε θέση να μας ελευθερώσει από πολλούς από τους περιορισμούς των υφιστάμενων προτύπων εργασίας, και μπορεί να σημαίνει ότι θα εργαζόμαστε όλοι λίγο πολύ λιγότερο και πολύ πιο αποδοτικά.


Πηγή: http://www.scienceandtechnology.gr

Στα ...άδυτα της Google

H μηχανή αναζήτησης που χρησιμοποιούμε περισσότερο σε καθημερινή βάση είναι της Google. Η αδόκιμη έκφραση που χρησιμοποιείται στην Ελλάδα "Γκουγκλάρισέ το για να το βρεις" δεν είναι τυχαίο γεγονός. 
Πώς είναι όμως τα data centers της συγκεκριμένης εταιρείας, οι χώροι δηλαδή όπου «ζει» κυριολεκτικά το Ίντερνετ;
Για πρώτη φορά, λοιπόν, η Google επιτρέπει την «είσοδο» εκεί όπου πραγματοποιείται η αποθήκευση του τεράστιου όγκου των δεδομένων της, παρουσιάζοντας μια σειρά από εντυπωσιακές εικόνες αλλά και επιτρέποντας μια εικονική περιήγηση στο χώρο με το Street View.

Η σχολαστική προσοχή στη λεπτομέρεια αλλά και η άψογη οργάνωση είναι αυτά που μπορεί να διακρίνει κανείς μέσα στα data centers, ενώ βασικό χαρακτηριστικό είναι η επιλογή των χρωμάτων, που ακολουθεί πιστά της αποχρώσεις που έχει η Google στο λογότυπό της. Άλλωστε, όπως φαίνεται, μόνο τυχαία δεν είναι η μεγάλη επιτυχία της εταιρείας…














Δείτε στο βιντεάκι εικόνες από τα ...άδυτα της Google!

Πηγή: http://perierga.gr

Πέμπτη, 18 Οκτωβρίου 2012

Η αστεία άποψη του Photoshop για το άλμα του Φέλιξ Μπαουμγκάρτνερ


Επειδή μας αρέσει και το χιούμορ δεν μπορούμε να μην αναδείξουμε και τις δημιουργίες με τα λογισμικά επεξεργασίας εικόνας που αφορούν στο άλμα αυτό. Ένα μεγάλο…άλμα για την ανθρωπότητα λοιπόν από τον Φέλιξ Μπάουμγκαρτνερ, ένα ακόμα μεγαλύτερο για τους απανταχού πλακατζήδες του Διαδικτύου! 
























Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2012

Ο πιο ζεστός Σεπτέμβρης!

Ο Σεπτέμβριος του 2012 υπήρξε ο πιο θερμός στην καταγεγραμμένη μετεωρολογική ιστορία του πλανήτη μας (μετά το 1880), ισοφαρίζοντας το ρεκόρ του Σεπτεμβρίου του 2005, σύμφωνα με την Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (ΝΟΑΑ) των ΗΠΑ. Η μέση παγκόσμια θερμοκρασία στην ξηρά και τις θάλασσες τον περασμένο μήνα ήταν 15,67 βαθμοί Κελσίου, κατά 0,67 βαθμούς πάνω από τον μέσο όρο του 20ού αιώνα.

Εκτός από θερμότερος Σεπτέμβριος, μετά το 1880, ο Σεπτέμβριος του 2012 υπήρξε ο 36ος Σεπτέμβριος στη σειρά, καθώς και ο 331ος συνεχόμενος μήνας, που η παγκόσμια θερμοκρασία διαμορφώθηκε πάνω από τον μέσο όρο του προηγούμενου αιώνα. Ο τελευταίος Σεπτέμβριος που η θερμοκρασία βρέθηκε κάτω από τον μέσο όρο, ήταν το 1976.

Η συνδυασμένη θερμοκρασία ξηράς και θάλασσας ειδικότερα στο βόρειο ημισφαίριο, όπου βρίσκεται και η Ελλάδα, κατά τον φετινό Σεπτέμβριο ήταν η δεύτερη υψηλότερη (μετά το 2005). Στη ξηρά, ο Σεπτέμβριος του 2012 ήταν ο τρίτος θερμότερος μετά το 1880. Στο πρώτο εννεάμηνο του 2012, η συνδυασμένη μέση θερμοκρασία ξηράς και θάλασσας του πλανήτη υπήρξε η όγδοη θερμότερη (για πρώτο εννεάμηνο) στην ιστορία, κατά 0,57 βαθμούς Κελσίου πάνω από τον μέσο όρο του 20ού αιώνα.

Η κάλυψη πάγου στην Αρκτική υποχώρησε το Σεπτέμβριο φέτος στο χαμηλότερο σημείο όλων των εποχών, καταρρίπτοντας κατά πολύ το έως τώρα ρεκόρ του 2007. Από την άλλη όμως, οι πάγοι της Ανταρκτικής έσπασαν το ρεκόρ επέκτασής τους τον περασμένο μήνα

                                                                                                               Πηγή: ΑΜΠΕ
                                                                                                               http://www.newsit.gr

Δευτέρα, 15 Οκτωβρίου 2012

Ταχύτητα του ήχου: 1.235 χμ/ώρα. Ο Felix Baumgartner ίσως και να την ξεπέρασε

Τελικά το βίντεο https://vimeo.com/48082757 που υπήρχε σε προηγούμενη ανάρτηση στο blog μας με την αναπαράσταση του εγχειρήματος που θα γινόταν σε λίγες ημέρες δεν διέφερε πολύ από την πραγματικότητα, στις 14 Οκτωβρίου 2012, όταν ο Αυστριακός αλεξιπτωτιστής Φέλιξ Μπόμγκαρτνερ ανέβηκε με αερόστατο στα 39 χλμ, πριν πηδήξει στο κενό και πατήσει στο έδαφος μετά από 9 λεπτά και 3 δευτερόλεπτα, επιδιώκοντας να σπάσει τέσσερα ρεκόρ. Πόσα και ποια ακριβώς  ρεκόρ έσπασε, όπως χρόνος και η ταχύτητα που σημείωσε κατά την πτώση του μένει να μελετηθούν από τη Διεθνή Ομοσπονδία Αεροναυτικής, προκειμένου ο Μπάουμγκάρτνερ να θεωρηθεί και επίσημα ο πρώτος άνθρωπος που έσπασε το φράγμα του ήχου πέφτοντας από τη Στρατόσφαιρα της γης.

Περισσότεροι από επτά εκατομμύρια άνθρωποι λοιπόν παρακολούθησαν ως τώρα το άλμα του Φέλιξ Μπάουμγκάρτνερ, μόνο από το YouTube. Κάποιοι από τους «σχολιαστές» στα εργαλεία κοινωνικής δικτύωσης στο Διαδίκτυο παρομοίασαν το κατόρθωμα του αλεξιπτωτιστή με τα πρώτα βήματα του Λούις Άρμστρονγκ στο φεγγάρι. Το βίντεο με την πτώση του μεταδόθηκε – χθες, Κυριακή 14 Οκτωβρίου- με καθυστέρηση 20 δευτερολέπτων, προκειμένου να προλάβουν τα τηλεοπτικά δίκτυα να «κόψουν» τις εικόνες σε περίπτωση καταστροφής.

Ο θάλαμος που μετέφερε τον αλεξιπτωτιστή σταμάτησε αρχικά την άνοδό του, λίγο πάνω από τα 37 χλμ. ύψος, όπως ήταν σχεδιασμένο, και ο Μπόμγκάρτνερ και οι τεχνικοί στο κέντρο ελέγχου ξεκίνησαν τον τελικό έλεγχο των συστημάτων πριν το άλμα. Στη συνέχεια ωστόσο το αερόστατο άρχισε και πάλι να κερδίζει ύψος και άγγιξε τα 39 χλμ. ύψος (στην τηλεοπτική μετάδοση φάνηκε να φτάνει ως τα 38.981 μ.), για να υποχωρήσει στη συνέχεια ελαφρά και να ξαναπάρει ύψος, ως τα 39.041 μ.

Ακολούθησε σε δύο φάσεις η αποσυμπίεση του θαλάμου και η αντίστοιχη συμπίεση του αέρα μέσα στην διαστημική στολή του, στις 21.00 ώρα Ελλάδας. Ο θάλαμος πήρε και πάλι ύψος όταν άνοιξε η μπουκαπόρτα και τελικά έφτασε ως τα 39.069 μ. ή 128.177 πόδια, πολύ πάνω από τον αρχικό στόχο των 120.000 ποδιών.

Ο Μπόμπγκάρτνερ βγήκε στο «μπαλκόνι» πάνω από την Γη και μετά από μερικές κουβέντες πήδηξε στο κενό.

Τα πρώτα 90 δευτερόλεπτα της πτώσης, λόγω της απουσίας πυκνού αέρα, το σώμα του περιστρεφόταν άγρια και στο κέντρο ελέγχου επικρατούσε σιωπή. Μόλις ωστόσο μπόρεσε να ευθυγραμμίσει το σώμα του και να πει τις πρώτες κουβέντες, όλοι ξέσπασαν σε ιαχές. Η κάθοδός του προς το έδαφος ήταν στη συνέχεια η προβλεπόμενη, με το άνοιγμα του αλεξίπτωτου.

Είναι δεδομένο ότι έσπασε τα ρεκόρ για την ψηλότερη πτήση με αερόστατο και το μεγαλύτερο άλμα με αλεξίπτωτο, αν και η ταχύτητα που ανέπτυξε και ο χρόνος που διήρκεσε η πτώση του αναμένεται να ανακοινωθούν επισήμως στη συνέχεια.

Οι ανεπίσημες επιδόσεις

Τα επιτεύγματα του τολμηρού αλεξιπτωτιστή θα πρέπει να αναγραφούν επισήμως στην Διεθνή Ομοσπονδία Αεροναυπηγικής πριν θεωρηθούν επίσημα.

Οι μετρήσεις από το GPS που είχε μαζί του δείχνουν ότι:
  • πήδηξε στο κενό από τα 39,044 χλμ. (128.097 πόδια), κάνοντας ρεκόρ ύψους για πτήση με αερόστατο και άλματος με αλεξίπτωτο
  • έπεφτε χωρίς να ανοίξει αλεξίπτωτο επί 4΄19΄΄, δηλαδή δεν έσπασε το ρεκόρ των 4΄36΄΄ του Κίτιντζερ από το 1960
  • έφτασε σε ταχύτητα τα 1.137 χλμ./ώρα, επίδοση που δεν είναι μεγαλύτερη του ήχου, αλλά πιθανότατα θα χαρακτηριστεί η ταχύτερη ελεύθερη πτώση που έχει καταγραφεί
Μπορούμε να δούμε πολλές πληροφορίες για το μεγάλο αυτό άλμα στη σελίδα της Red Bull Stratos

Δείτε το βίντεο του εγχειρήματος:


Δείτε περισσότερα: http://www.redbullstratos.com/
                                                                                                               http://www.ethnos.gr

Κυριακή, 14 Οκτωβρίου 2012

Το φθινόπωρο σε έργα τέχνης

Το φθινόπωρο ήρθε πάλι και η φύση χίλια χρώματα αλλάζει ! Τόσα χρώματα πολλά ποια παλέτα τα χωρά ; Ποιον λοιπόν να μην εμπνεύσει ; Ποιο ζωγράφο να μη μαγέψει ;

                        


Πολλοί σημαντικοί ζωγράφοι έχουν δημιουργήσει έργα με θέμα το φθινόπωρο . Ανάμεσά τους ο Vincent Van Gogh ,
         
                         

o Claude Monet ,
    
                       

ο Paul Chezane ,

                      

o Pissaro ,

                                

ο Issac Levitan

                                 

και πολλοί άλλοι .

                                 

                      

                      

                                  

                     

                     

                     

                    

                   

                   

                   

                  
   

                               Πηγή: http://dreamskindergarten.blogspot.gr
                         

Παρασκευή, 12 Οκτωβρίου 2012

Γάτα vs κουκουβάγιας

Η ιστορία του σκύλου με τη γάτα δεν είναι τίποτα μπροστά στην ιστορία αυτή της ...γάτας με την κουκουβάγια! Μετά απ' την παρακολούθηση αυτού του  βίντεο καταλαβαίνουμε ότι το παιχνίδι φέρνει κοντά ακόμα και τον παραδοσιακό κυνηγό με το θήραμά του!



Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2012

Γρήγορο φαγητό - Junk Food: Μεγάλες, επιστημονικές αλήθειες


http://www.pelop.gr/temp/CACHE_540X540_1_56407.JPG
Η σημερινή πραγματικότητα, με την πολύωρη εργασία, μάς οδηγεί συχνά στην επιλογή του «γρήγορου φαγητού». Η κούραση της καθημερινότητας μας ωθεί σε λάθος επιλογές διατροφής αλλά και αποχή από την άθληση. Έτσι, το καρδιοαναπνευστικό μας σύστημα φθείρεται και δεν αναπτύσσεσαι με σωστό τρόπο και ως επακόλουθο αυτού έχουμε την έξαρση διαφόρων ασθενειών.

«Η παχυσαρκία είναι κατά κύριο λόγο απόρροια αυτού του τρόπου ζωής. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που παρατηρείται αυτή η αύξηση της παχυσαρκίας παγκοσμίως, σε τέτοιο βαθμό ώστε αυτή η νόσος να χαρακτηρίζεται ως "πανδημία" εξηγεί στο ΑΠΕ ο Δρ. Γιώργος Μέτσιος, ο οποίος κατέχει έδρα αναπληρωτή καθηγητή στην Κλινική Εργοφυσιολογία στο πανεπιστήμιο του Wolverhampton, στο τμήμα "Άσκηση και Υγεία". Ο κ. Μέτσιος είναι επίσης διευθυντής του επιστημονικού εργαστηρίου του πανεπιστημίου και επικεφαλής κλινικών ερευνών σε ασθενείς με διαφορετικές χρόνιες νόσους, στις οποίες μελετά τις θετικές επιδράσεις της άσκησης στην υγεία. 

Σε κλινικές μελέτες της ερευνητικής μας ομάδας, στην Αγγλία, στις οποίες συνεργαζόμαστε στενά με εξέχοντες καθηγητές από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, συμπεριλαμβανομένου και του καθηγητή κ. Κουτεντάκη, του Δρα Φλουρή και του Δρα Σακκά, έχουμε δείξει ότι η παχυσαρκία αλλά και η αύξηση σωματικού βάρους συσχετίζονται με την ανάπτυξη καρδιοαγγειακών νοσημάτων» επισημαίνει ο κ. Μέτσιος, επίτιμος ερευνητής στο Action Heart, το μεγαλύτερο κέντρο αποκατάστασης καρδιοπαθών στην Μεγάλη Βρετανία. 

Η αύξηση του αριθμού αλλά και του μεγέθους των λιποκυττάρων, εξηγεί, όπως συμβαίνει όταν αυξάνεται το σωματικό βάρος, σηματοδοτεί βιολογικές διαδικασίες που οδηγούν στη φλεγμονή (που οδηγεί στην αθηροσκλήρωση), το οξειδωτικό στρες (καταστροφή του DNA μας και βασικών πρωτεϊνών), αλλά και σε μείωση της ποιότητας ζωής μας. 

Παρόλο που, όπως τονίζει ο κ. Μέτσιος, και ο ίδιος ως «κομμάτι» της σύγχρονης κοινωνίας κατανοεί πολύ καλά την κούραση που μπορεί να επιφέρει η καθημερινότητα, θεωρεί ότι λύσεις πάντα υπάρχουν, ώστε να βρεθεί χρόνος να αθληθούμε αλλά και να τραφούμε σωστά, έτσι ώστε να αποφύγουμε την παχυσαρκία αλλά και τις επιπτώσεις της. 

Αποτελέσματα ερευνών μας με καρκινοπαθείς, σημειώνει ο κ. Μέτσιος, έχουν αποδείξει ότι η ποιότητα ζωής βελτιώνεται εντυπωσιακά με την άσκηση. Συγκεκριμένα, παρατηρείται ότι, σε σύγκριση με ασθενείς που δεν αθλούνται, το περπάτημα πέντε φορές την εβδομάδα για μισή ώρα, αλλά και πιο εντατική άσκηση σε συγκεκριμένους καρδιακούς σφυγμούς- αλλά και υπό την επίβλεψη εξειδικευμένου γυμναστή- τρεις φορές την εβδομάδα, βελτιώνουν πάρα πολύ διάφορες παραμέτρους υγείας καρκινοπαθών ασθενών, όπως η ποιότητα ζωής, ενώ μειώνουν και την πιθανότητα μεταστάσεων και επαναδημιουργίας καρκίνου σε σημαντικό βαθμό. «Είναι αναμφισβήτητο ότι η άσκηση έχει θετικές επιπτώσεις σε όλους τους ανθρώπους, ανεξαρτήτου ηλικίας και καταστάσεως υγείας» υπογραμμίζει ο κ. Μέτσιος. 

Αναφέρει δε ότι η παχυσαρκία και η αύξηση σωματικού βάρους συνδέονται με την αύξηση της γλυκερόλης, ορμονών και πρωτεϊνών που σχετίζονται με τη φλεγμονή. Η παραγωγή όλων των προηγουμένων οδηγεί στον διαβήτη. Η μείωση των ωρών γυμναστικής τουλάχιστον στα ελληνικά σχολεία- διότι στις ευρωπαϊκές χώρες συμβαίνει το αντίθετο- η έλλειψη χώρου για παιχνίδι εξαιτίας του «φαινομένου της πολυκατοικίας», σε συνδυασμό με την αμεσότητα του «γρήγορου φαγητού» και την έλλειψη χρόνου από τον σύγχρονο γονιό, έχουν οδηγήσει σε αυτή τη ραγδαία αύξηση παχυσαρκίας στα παιδιά. Όμως, αυτή η γνώση υπάρχει στην καθημερινότητα μας, επισημαίνει ο Έλληνας ερευνητής. 

«Όλοι ξέρουμε» διευκρινίζει «ότι η άσκηση είναι καλή για την υγεία αλλά και ότι πρέπει να τρώμε σωστά. Αυτή η γνώση διαδίδεται από τα μέσα επικοινωνίας αλλά και το σχολείο. Και όμως, δυστυχώς, η ανακύκλωση αυτής της πληροφορίας δεν έχει τα αντίστοιχα επιθυμητά αποτελέσματα, αφού αποδεδειγμένα η παχυσαρκία αυξάνεται αντί να μειώνεται. Στις μελέτες μας στην Αγγλία έχουμε βρει ότι, η παιδεία πρέπει να επικεντρωθεί στο πώς μπορούμε να βρίσκουμε τον απαραίτητο χρόνο για άθληση και σωστή διατροφή κατά τη διάρκεια της ημέρας. Αυτή είναι η παιδεία και γνώση που λείπει και πρέπει να καλλιεργηθεί από τους γονείς και εκπαιδευτικούς» καταλήγει ο κ. Μέτσιος.

Πηγή: http://www.pelop.gr/

Κι όμως δεν πρόλαβε να την φάει...

Αυτή η αράχνη δεν κατάφερε να απολαύσει το τελευταίο της γεύμα, 100 εκατομμύρια χρόνια πριν.

Η νεαρή αράχνη που είναι παγιδευμένη μέσα σε ένα κομμάτι κεχριμπαριού φαίνεται ότι ήταν έτοιμη να καταβροχθίσει μια αρσενική σφήκα που πιάστηκε στον ιστό της. Είναι η πρώτη φορά που βρέθηκε μια τέτοια σκηνή σε απολίθωμα. Όπως δήλωσε ο George Poinar, ο καθηγητής  Ζωολογίας του Πανεπιστημίου του Όρεγκον  που είναι ειδικός στη μελέτη των εντόμων που έχουν πιαστεί σε κεχριμπάρι, "...Αυτός ήταν ο χειρότερος εφιάλτης της σφήκας, και ποτέ δεν τελείωσε. Η σφήκα παρακολουθούσε την αράχνη, όπως ακριβώς ήταν έτοιμη να επιτεθεί, όταν ρητίνη δέντρου έρευσε και συνέλαβε τα δύο αυτά έντομα"

Το εκπληκτικό στιγμιότυπο δείχνει ένα γεγονός που συνέβη στην πρώιμη Κρητιδική περίοδο, περίπου 97 έως 110.000.000 χρόνια πριν, στην κοιλάδα του Μιανμάρ, Hukawng. Είναι βέβαιο ότι την ίδια στιγμή "δεινόσαυροι ζούσαν στο ίδιο περιβάλλον", σύμφωνα με το δελτίο τύπου σχετικά με την ανακάλυψη. Η αράχνη είναι επισήμως γνωστή ως Geratonephila burmanica και το θύμα της είναι μια σφήκα του είδους Cascoscelio incassus. Και τα δύο είδη έχουν εξαφανιστεί σήμερα αλλά τα απολιθώματα δείχνουν ότι η συμπεριφορά των εντόμων του μακρινού παρελθόντος δεν είναι πολύ διαφορετική από τη σημερινή.

Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2012

Παροιμίες για τον τρύγο

   Αγάλι αγάλι φύτευε ο φρόνιμος τ’ αμπέλι
   κι αγάλι αγάλι γίνεται η αγουρίδα μέλι.

· Άλλοι σκάβουν και κλαδεύουν κι άλλοι πίνουν και μεθούν. (ή χορεύουν)

· Αμπέλι όσο μεγαλύτερο μπορείς και σπίτι όσο να χωρείς.

· Ας πάει και το παλιάμπελο! (ας γίνει κι αυτό!)

· Θέρος, τρύγος, πόλεμος, στασιό δεν περιμένουν…

· Κλαίει τ’ αμπέλι ακλάδευτο,
κλαίει και κλαδεμένο…
κλαίει κι ο νιος ο ανύπαντρος,
κλαίει κι ο παντρεμένος…

· Μ’ αγγαρεία αμπέλι δε γίνεται, τσαïρι δεν προκόφτει…

· Ο …πού ’χει αμπέλια ας τρυγά και ο…πού ’χει δρόμο, ας τρέχει…

· Όποιος έχει αμπέλια, ας βάλει εργάτες. (έγνοιες)

· Όταν πατάς σταφύλια, θέλει καθαρά παπούτσια.

· Πατημένο σταφύλι, δεν τρώγεται.

· Περσινά ξινά σταφύλια…

· Πήγε σαν το σκυλί στ’ αμπέλι… (άδικα)

· Στο κοφίνι δε χωρεί, στο καλάθι περισσεύει.

· Τα δικά σου αμπέλια φράξε και τα ξένα μη γυρεύεις. (ή για τα ξένα μη σε νοιάζει.)

· Τα σταφύλια τα ψηλά, είναι λίγα και καλά.

· Το σταφύλι το ’να τ’ άλλο θωρεί (τζαι) και μαυρίζει.

· Τον Αύγουστο τον χαίρεται ο… πού ’χει να τρυγήσει.

· Του ’δώσε ένα αμπέλι και δεν του δίνει ένα σταφύλι. (αχάριστος)

· Τ’ αμπέλι θέλει αμπελουργό και το καράβι ναύτες.

· Τ’ αμπέλι θέλει αμπελουργό,
το σπίτι νοικοκύρη
και το κάθε πλεούμενο,
θέλει καραβοκύρη.


Πηγή: http://www.sansimera.gr

Ο Οκτώβριος εργάζεται και λέει παροιμίες...

          ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΚΑΤΑ ΤΟ ΜΗΝΑ ΟΚΤΩΒΡΙΟ
  • Όργωμα & σπορά σιτηρών, κριθαριού & βρώμης. 
  • Σπορά τριφυλλιού.Ολοκλήρωση τρύγου και παραγωγή κρασιού. 
  • Μάζεμα φθινοπωρινών φρούτων & πατάτας. 
  • Κάψιμο φυτών, που έδωσαν καρπούς, για να καταστρέψουν τα αυγά των εντόμων. 
  • Κατεβαίνουν οι βοσκοί από τα βουνά στους χαμηλούς κάμπους (τα χειμαδιά).

    ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟ 
    «Οκτώβρη και δεν έσπειρες, οκτώ σακιά δε γέμισες». 
    «Αν βρέξει ο Οκτώβρης και χορτάσει η γη, πούλησ' το σιτάρι σου και αγόρασε βόδια. Αν δε χορτάσει ο Οκτώβριος τη γη, πούλησε τα βόδια σου και αγόρασε σιτάρι».
     «Οκτώβρης βροχερός, Οκτώβρης καρπερός». 

    Πηγή: http://laikiparadosi.blogspot.gr/

Η λαϊκή παράδοση ...βαφτίζει τους μήνες


                                            Λαϊκά ονόματα μηνών

Εκτός από την επίσημη ονομασία των μηνών ο ελληνικός λαός έχει δώσει στους μήνες διάφορα άλλα λαϊκά ονόματα, σύμφωνα πάντα με τις γεωργικές ασχολίες που γίνονται σε καθέναν απ' αυτούς:

Ο Ιανουάριος λέγεται και Γενάρης, Πρωτάρης (πρώτος μήνας του χρόνου), Καλαντάρης (λέμε τα κάλαντα), Γατόμηνας (ζευγαρώνουν οι γάτες), Κρυαρίτης (έχει μεγάλα κρύα), Μεσοχείμωνας (είναι ο μεσαίος μήνας τους χειμώνα), Τρανός, Μεγάλος Μήνας (έχει 31 μέρες).

Ο Φεβρουάριος λέγεται και Φλεβάρης, Κουτσοφλέβαρος, Κουτσός, Μικρός (γιατί έχει 28 μέρες), Φλιάρης (γιατί είναι ο τελευταίος μήνας του χειμώνα "φλιά = κατώφλι"), Κλαδευτής (γιατί κλαδεύουμε).

Ο Μάρτιος λέγεται και Μάρτης, Παλουκοκαύτης (ανάγκαζε, με το απρόοπτο κρύο του, να καίνε ακόμα και τα παλούκια για να ζεσταθούν), Βαγγελιώτης (γιατί γιορτάζουμε τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου), Πουλιαντέρης, Ανοιξιάτης (είναι ο πρώτος μήνας της άνοιξης), Φυτευτής (γιατί φυτεύουμε).

O Απρίλιος λέγεται και Απρίλης, Άι - Γιωργίτης (γιατί γιορτάζει ο Άγιος Γεώργιος), Τριανταφυλλάς (γιατί ανθίζουν τα τριαντάφυλλα), Γρίλλης (γκρινιάρης).

Ο Μάιος λέγεται και Μάης, Κερασάρης (γιατί βγαίνουν τα κεράσια), Πράσινος (γιατί πρασινίζει ο τόπος), Πενταδείλινος (γιατί μεγαλώνει η μέρα), Λούλουδος (γιατί ανθίζουν τα λουλούδια).

Ο Ιούνιος λέγεται και Θεριστής (γιατί θερίζουμε τα σπαρτά), Άι - Γιαννίτης (γιατί στις 24 γιορτάζουμε τη γέννηση του Ιωάννη του Προδρόμου).

Ο Ιούλιος λέγεται και Αλωνιστής, Αλωνάρης (γιατί αλώνιζαν τα σιτάρια), Άι - Λιάτης (γιατί στις 20 γιορτάζουμε τον Προφήτη Ηλία).

Ο Αύγουστος λέγεται και Δριμάρης (δρίμες = οι έξι πρώτες μέρες του Αυγούστου που κατά τη λαϊκή δοξασία είναι δυσοίωνες), Πενταφάς (λόγω της αφθονίας των καρπών), Καλός Μήνας, Παχομύγης (γιατί είναι παχιές οι μύγες), Συκολόγος (γιατί ωριμάζουν τα σύκα).

Ο Σεπτέμβριος λέγεται και Τρυγητής (γιατί γίνεται ο τρύγος των σταφυλιών), Σταυριάτης (γιατί στις 14 γιορτάζουμε την Ύψωση του Τίμιου Σταυρού), Ορτυκολόγος (γιατί εμφανίζονται τα αποδημητικά ορτύκια).

Ο Οκτώβριος λέγεται και Βροχάρης (γιατί αρχίζουν τα πρωτοβρόχια), Άι - Δημητριάτης (γιατί στις 26 γιορτάζουμε τη γιορτή του Αγίου Δημητρίου).

Ο Νοέμβριος λέγεται και Νοέμβρης, Αρχαγγελίτης, Άι -Ταξιάρχης (γιατί στις 8 γιορτάζουμε τη γιορτή των Ταξιαρχών Μιχαήλ και Γαβριήλ), Μεσοσπορίτης ( γιατί σε αρκετές περιοχές της πατρίδας μας βρίσκονται στο μέσο της σποράς).

Ο Δεκέμβριος λέγεται και Νικολοβάρβαρα (γιατί στις 4 γιορτάζουμε τη γιορτή της Αγίας Βαρβάρας και στις 6 του Αγίου Νικολάου), Χριστουγεννιάτης (γιατί στις 25 γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα).


Πηγή: http://laikiparadosi.blogspot.gr

Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2012

Θέατρο και ζωή

http://www.pelop.gr/temp/CACHE_540X540_1_52704.JPG


"Η Φάρμα των Ζώων" στην παιδική σκηνή του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας

Το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Πάτρας σε συμπαραγωγή με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Ρούμελης και το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Καβάλας παρουσιάζουν το έργο «Στη Φάρμα των Ζώων» σε διασκευή - σκηνοθεσία Ελεάνας Τσίχλη.
Το έργο της παιδικής σκηνής θα παίζεται από τις 8 Οκτωβρίου για τα σχολεία της πόλης και της ευρύτερης περιοχής και στις 4, 11, 18 και 25 Νοεμβρίου, στις 11:00 το πρωί, για το κοινό.
Το έργο βασίζεται στο προτελευταίο μυθιστόρημα του George Orwell «Η Φάρμα των Ζώων», που δικαίως θεωρείται ένα από τα λογοτεχνικά έργα που έχουν επηρεάσει περισσότερο και με τρόπο καταλυτικό, τη σκέψη του δυτικού πολιτισμού του 20ου αιώνα πάνω στα πεπραγμένα των πολιτικών ανακατατάξεων που συγκλόνισαν ολόκληρο τον κόσμο.

Λίγα λόγια για το έργο:
Η αδιαφορία του ανθρώπου - αφέντη, εξωθεί τα ζώα της φάρμας να επαναστατήσουν και να κερδίσουν την ελευθερία τους.
Έχοντας απαλλαγεί πια από τον άνθρωπο, τα ζώα της φάρμας ελπίζουν να ζήσουν ελεύθερη ζωή, γεμάτη αφθονία. Το όνειρο τους γίνεται πραγματικότητα, μα δυστυχώς δεν διαρκεί πολύ. Κι αυτό γιατί κάποια γουρούνια δεν αργούν να διαφθαρούν από την εξουσία και με αρχηγό τους τον κάπρο Ναπολέοντα δημιουργούν μια νέα τυραννία που παίρνει τη θέση της παλιάς. Τα δύστυχα ζώα βρίσκονται πάλι υποδουλωμένα.
Το καθεστώς του Ναπολέοντα που επισφραγίζει η φράση : «Όλα τα ζώα είναι ίσα, αλλά μερικά ζώα είναι πιο ίσα από τα άλλα» μπορεί να ανατραπεί από τα υπόλοιπα ζώα;
Θα καταφέρουν να ξαναζήσουν πραγματικά ελεύθερα;
Η παράσταση απευθύνεται σε μαθητές Δημοτικού και Γυμνασίου. Είναι γεμάτη μουσική και τραγούδια, που έχει συνθέσει ο Θοδωρής Αμπαζής και έχει διαδραστικές σκηνές (συμμετοχή των παιδιών). Πραγματεύεται τα θέματα: Ελευθερία, Συνεργασία, Συνάντηση, Ισότητα, Ελπίδα και Αλληλεγγύη.

«Στη Φάρμα των Ζώων»
Διασκευή - Σκηνοθεσία : Ελεάνα Τσίχλη
Σκηνικά-Κοστούμια : Κωνσταντίνος Ζαμάνης
Επιμέλεια Κίνησης : Ειρήνη Κυρμιζάκη
Φωτισμοί : Στράτος Κουτράκης
Σύνθεση τραγουδιών - Μουσική : Θοδωρής Αμπαζής, Σταύρος Γιαννουλάδης
Βοηθός Σκηνοθέτη : Κατερίνα Λάττα
Βοηθός Φωτιστή : Κατερίνα Συμεωνίδου
Παίζουν : Δημήτρης Παπαδάτος, Γιάννης Δενδρινός, Αναστασία Γιαννάκη, Βιβή Πέτση
Αφήγηση : Μαρία Παρασύρη, Νέστορας Κοψιδάς


 ΠΗΓΗ: www.pelop.gr

Κυριακή, 7 Οκτωβρίου 2012

Μειώνονται τελικά ή αυξάνονται οι πάγοι;

Αυστραλοί επιστήμονες ανατρέπουν τα δεδομένα, υποστηρίζοντας ότι με βάση νέες μετρήσεις, οι πάγοι της Ανταρκτικής, όχι μόνο δεν λιώνουν, αλλά έχουν αυξηθεί κιόλας. Συγκεκριμένα αναφέρουν ότι τον περασμένο μήνα, οι πάγοι παρουσίασαν τη μεγαλύτερη αύξηση εδώ και τριάντα χρόνια. Το πιο παράξενο απ' όλα βέβαια, είναι ότι ενώ φέτος αυξήθηκε η έκταση που καλύπτουν οι πάγοι στην Ανταρκτική, στο Βόρειο Πόλο καταγράφηκε νέο ρεκόρ υποχώρησης τους.

Ο Ρομπ Μέισον, εκπρόσωπος του Αυστραλιανού Ερευνητικού Κέντρου του Χόμπαρτ που παρακολουθεί το οικοσύστημα της Ανταρκτικής, υποστηρίζει ότι οι επιστήμονες που ασχολούνται με τις κλιματολογικές αλλαγές, θα πρέπει να καταβάλουν περισσότερες προσπάθειες για να κατανοήσουν τι ακριβώς συμβαίνει με τις διαρκείς αυξομειώσεις των πάγων.

«Οι μέχρι τώρα προβλέψεις ότι οι πάγοι της Ανταρκτικής θα μειωθούν κατά 30% μέχρι το τέλος του αιώνα δεν επαληθεύονται, αφού αντί να μειωθούν αυξάνονται» τόνισε ο ίδιος.

Σύμφωνα με τα νέα στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα και από το Κέντρο του Κολοράντο των Ηνωμένων Πολιτειών, που παρακολουθεί τα καιρικά φαινόμενα και τις χιονοπτώσεις στην Ανταρκτική, οι πάγοι στις 26 Σεπτεμβρίου, κάλυπταν επιφάνεια 19,44 εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων, αριθμός ρεκόρ για την τελευταία τριακονταετία.

Το προηγούμενο ρεκόρ, είχε σημειωθεί το 2006 όταν η έκταση που κάλυπταν οι πάγοι της Ανταρκτικής, είχε φτάσει τα 19,39 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Πηγή: http://www.iefimerida.gr

Σάββατο, 6 Οκτωβρίου 2012

Έχει τα περισσότερα ρεκόρ Γκίνες


Ο 57χρονος Ashrita Furman από το Μπρούκλιν κατέχει 151 ρεκόρ Guiness, συμπεριλαμβανομένου και του ρεκόρ των περισσότερων ρεκόρ Γκίνες. Μέσα σε αυτά υπάρχουν το ρεκόρ για την μεγαλύτερη απόσταση πάνω σε ξυλοπόδαρα (8 χιλιόμετρα), το ρεκόρ για τον περισσότερο χρόνο που έμεινε όρθιο ένα μπουκάλι γάλα στο κεφάλι του (7 λεπτά 47 δευτερόλεπτα), το ρεκόρ για την μεγαλύτερη απόσταση που έσπρωξε ένα αυτοκίνητο (27 χιλιόμετρα και 35 μέτρα) και η λίστα συνεχίζεται…

Ο υπεύθυνος για την καριέρα του Furman σύμφωνα με τον ίδιο είναι ένας γκουρού Μπενγκάλι, ο Sri Chinmoy, ο οποίος όταν τον συνάντησε το 1964, τον προκάλεσε να σπάσει ένα ρεκόρ Γκίνες. Ο γκουρού ήταν αυτός που τον «βάφτισε» με το όνομα με το οποίο είναι σήμερα ευρύτερα γνωστός: Mr. Versatility, που σημαίνει «προστατευόμενος από τον θεό».
Γιατί το κάνει; «Προσπαθώ να δείξω στους άλλους ότι οι ανθρώπινες δυνατότητες είναι απεριόριστες, αν μπορούμε πραγματικά να πιστέψουμε στον εαυτό μας» , γράφει στην ιστοσελίδα του.
Στην ιστοσελίδα του http://www.ashrita.com/records μπορούμε να δούμε όλα τα ρεκόρ του καθώς και φωτογραφίες. 








Πηγή: http://www.dinfo.gr/
          http://www.ashrita.com/